Skip to content

دکتر فضلی پور:اگر می خواهیم تجارت در محیط امن صورت پذیرد، باید علم حقوق از تجارت …

دکتر عظیم فضلی پور :

اگر می خواهیم تجارت در محیط امن صورت پذیرد، باید علم حقوق از تجارت حمایت کند.

به همت حوزه معاونت دانشجویی فرهنگی و دانشکده حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان، سخنرانی علمی تخصصی حقوق با عنوان" دیپلماسی تجاری" با محوریت بررسی وضعیت سیاسی و اقتصادی ایران پس از رفع تحریم ها درفرآیند الحاق به WTO در محل سالن کنفرانس دکتر کاتوزیان این واحد دانشگاهی برگزار شد.

دکتر عظیم فضلی پور استاد دانشگاه و عضو شورای علمی سازمان جهانی علایم تجاری، با حضور در جمع اساتید، دانشجویان و علاقه مندان رشته حقوق قضایی در تمامی گرایش ها و مقاطع تحصیلی، ضمن تبریک اعیاد شعبانیه و تشکر از دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغان که امکان برگزاری این نشست علمی را فراهم نمود، بیان کرد: برخی از مباحث مطروحه در این نشست علمی برای اولین بار مطرح می شود و دانشجویان علاقه مند می توانند از این موضوعات جهت کار مطالعاتی و تحقیقی وابسته به عنوان پایان نامه در مقاطع تحصیلات تکمیلی استفاده نمایند.

فضلی پور با ابراز رضایت از فعالیت های علمی در دانشکده حقوق واحد دامغان یادآور شد: در این فرصت اندک سعی می شود نکات کوتاه وکاربردی در مورد دیپلماسی تجاری و سازمان تجارت جهانی بیان شود تا فضای یادگیری مطلوب ایجاد شود و دچار سردرگمی نشویم.

فضلی پور در ادامه، با اشاره به فرآیند جهانی شدن، جایگاه تجاری ایران را در گذر تاریخ بررسی کرد و گفت : جهانی شدن سه دوره را طی کرده است که دوره اول آن از قرن پانزدهم شروع شد و از سال ۲۰۰۰ به بعد نیز شاهد دوره سوم جهانی شدن هستیم.  در دوره اول کشورها در ابعاد بزرگ هستند و به سمت میانه شدن پیش می روند. در دوره اول جایگاه ایران به لحاظ تجاری مطلوب بوده  زیرا در این زمان که به دوره صفویه برمی­گردد راه ابریشم امکان تجارت را برای ایران مهیا و مطرح نمود،  فلذا در این دوره ایران یکی از بازیگران اصلی صحنه قدرت تجاری است. در دوره دوم کشورها رفته رفته از حالت میانه، کوچکتر می شوند و شرکت های چند ملیتی و فراملیتی، ظهور و نقش پیدا می کنند. در این دوره هم نقش ایران مقداری کمرنگ تر می شود ولی شرکت هایی در این دوره فعالیت می کنند که با برند خود مانند کفش ملی، به ۴۰ کشور دنیا صادرات مفید دارند. در دوره سوم که دوره تجارت الکترونیک و تجارت جهانی نام گذاری می شود، دیگر برندهای تجاری ظهور می کنند. در این دوره نقش کشورها و نقش حاکمیت کمرنگ تر می شود زیرا وقتی کشوری عضو سازمان تجارت جهانی می شود قوانین WTO یا تجارت جهانی حاکم می شود؛ فلذا ممکن است این قوانین رقابتی باعث شود که بسیاری از شرکت ها و صنایع کشورها توان رقابت نداشته باشند و از بین بروند و در این زمینه برندها هستند که حرف اول را می زنند و دولت تنها نقش حمایتی دارد. دراین مقطع ایران جایگاه و نقش مناسبی ندارد. پس این نتیجه حاصل می شود که ایران تنها زمانی در فضای کنونی می تواند در فضای تجارت جهانی فعالیت کند که، دارای برند باشد.

عضو شورای علمی سازمان جهانی علایم تجاری تأکید کرد: جهانی شدن یک حرکت طبیعی و غیرارادی است. یعنی اینکه کشورها خواسته یا ناخواسته به طور طبیعی در جریان جهانی شدن قرار می گیرند و نحوه تعامل ما با این سازمان واین فرآیند بسیار اهمیت پیدا می کند. وی گفت:  تقسیم کار امروزه در فضای تجارت جهانی بر اساس مزیت رقابتی است نه مزیت نسبی. این بدان معنی است که نفت ایران در حال حاضر مزیت نسبی دارد و باید تبدیل به مزیت رقابتی شود.     

دکتر فضلی پور در ادامه صحبتهای خود به فرصت سوزی در فضای تجارت جهانی اشاره کرد و گفت: ایران سال ۲۰۰۵ عضو ناظر WTO شد ولی نتوانست طی این ده سال به عضو فعال سازمان تجارت جهانی تبدیل شود واین یعنی که ما فرصت سوزی کردیم و برای امور تجاری، خود را درگیر اموری مثل تعرفه کردیم که برای مثال تعرفه های تجاری در ایران قریب به ۲۰% است ولی در فضای تجارتی جهانی صحبت از نیم درصد تعرفه است و ما خود را درگیر این فضا کردیم و فرصت ها را یکی پس از دیگری از دست می دهیم .

وی همچنین بر لزوم برنامه های مدون کشورها جهت حضور در عرصه تجارت جهانی تأکید کرد و گفت: کشور هند اکنون در زمینه کامپیوتر و ICT حرف اول را در جهان می زند و این به خاطر برنامه ریزی مدون این کشور جهت حضور در عرصه تجارت جهانی و بازار جهانی بوده است. در فضایی که ما در حال توسعه هستیم تئوری درهای بسته وجود دارد و همه کشورهای دنیا این کار را انجام دادند یعنی میزان واردات را در حداقل میزان ممکن قرار می دهند زیرا وقتی واردات زیاد شود اقتصاد منفی خواهد شد، و اگر می خواهیم  تجارت را در محیط امن صورت پذیرد، باید علم حقوق از تجارت حمایت کند.

وی در پایان صحبتهای خود فرآیند حضور و عضویت کشورها در سازمان تجارت جهانی را بیان کرد و پاسخگوی سئوالات دانشجویان واساتید حاضر در جلسه بود .

در حاشیه این نشست علمی می توان از افسوس و دریغ حاضران در فرار برندهای اقتصادی و فرهنگی طی سال های اخیر یاد کرد که افراد و صنایع و سنت های بی شماری به نام دیگر ملل ثبت شده و بسیاری از این باورها در حال خروج از فهرست ظرفیت های برند ساز کشور عزیزمان است. بطوری که نان لواش چوگان ورزش زورخانه ای فردوسی مولانا و … با تلاش رقبا به نام سایر ملل همجوار ثبت جهانی شده است و اوج این نامرادی در تلاش افغانستان در ثبت زعفرانی است که با کم توجهی پیاز آن را از مملکت ما برده اند و امروز داعیه زایش این نهاده مهم کشاورزی را دارند .




Scroll To Top